Pse mban zi një mysliman 40 ditë?
Është farz që myslimani i ndjerë të lahet dhe të mbështillet me qefin sipas mënyrës së përcaktuar dhe të varroset pasi t’i falet namazi i xhenazes. Përveç kësaj, nuk ka asnjë detyrim të lidhur me kohë dhe formë se si duhet të zhvillohen ceremonitë ose lutjet në ditën e shtatë, të dyzetë dhe të pesëdhjetedytë. Ato nuk kanë bazë fetare. Megjithatë, nuk dëmton të lutesh për të vdekurit dhe të ndihmosh në përgatitjen e ushqimit për të ushqyer të afërmit. Ky besim është më shumë traditë sesa detyrë fetare.
Të vdesësh nuk do të thotë të zhdukesh; do të thotë të shkosh në shtëpinë tënde të mirëfilltë, ose të dalësh nga salla e provimit duke e lënë fletën e provimit mbi tavolinë. Të tjerët nuk janë ndarë prej tij përgjithmonë. Pas pak kohe ata ndjekin të njëjtën rrugë dhe takohen në sheshin ku shpallen rezultatet e provimit. Ajo që duhet të kenë parasysh të afërmit kur ndodhin ngjarje të tilla të vështira është që gjithmonë të kujtojnë fjalët e Allahut: „Ne jemi të Allahut dhe vetëm tek Ai do të kthehemi“.

Një nga traditat në Islam është dita e 40-të pas ceremonisë islame të zisë. Ajo konsiderohet si një kohë e rëndësishme. Ja arsyet e rëndësisë së ditës së 40-të pas vdekjes në Islam:
-
Si traditë islame
Është traditë islame që familja e të ndjerit të përgatisë ushqim gjatë shtatë ditëve të para pas ceremonisë islame të zisë, si dhe në ditën e 40-të pas saj.
-
Pritja e mysafirëve
Kur vjen dita e 40-të pas ceremonisë islame të zisë, shumë njerëz shkojnë në shtëpinë e të ndjerit për të shprehur ngushëllimet. Mysafirët urojnë që familja të mbetet e shëndetshme dhe e fortë edhe në kohë të vështira, prandaj familja duhet t’u tregojë si falënderim mikpritjen më të mirë.
-
Një kohë e mirë që familja të dërgojë lutje
Pas ceremonisë islame të zisë, i vdekuri nuk mund të bëjë më vepra të mira për ta lehtësuar sprovën e tij në varr. I vetmi që e ndihmon është familja e tij. Kur një njeri vdes, të gjitha veprat e tij të mira ndalen, përveç tri gjërave: amel xharije (vepra e vazhdueshme), një dije e dobishme dhe fëmijët që nuk pushojnë së dërguari lutje dhe së bëri vepra të mira për të.
-
Na kujton vdekjen
Vdekja nuk duhet të na frikësojë, sepse në fund çdo i gjallë do të vdesë. Vdekja nuk është as një fund, por vetëm një portë drejt përjetësisë. Sa herë që vdekja i vjen një personi që e njohim, kjo duhet parë si kujtesë se një ditë do të vdesim edhe ne. Duke e kujtuar vdekjen, do të jetojmë më mirë dhe do të bëjmë edhe më shumë vepra të mira.
-
Sipas ligjit islam, përkujtimi është mubah
Disa njerëz kanë thënë se dita e 40-të pas vdekjes është traditë hindu, por sheriati islam ka qëndrimin e vet për këtë. Dita e 40-të pas vdekjes (pas ceremonisë islame të zisë) është mubah, që do të thotë se nëse e bëjmë, nuk shpërblehemi për të, por as nuk bëjmë gjynah.
-
Për të fituar bekimin e melekëve
Kur myslimanët mblidhen në ditën e 40-të pas ceremonisë islame të zisë për dhikër dhe lexojnë Kuran, melekët vijnë rreth tyre. Kjo nuk është e mirë për të vdekurit, por aq më shumë për të gjallët që janë mbledhur për lutje
-
Është e lejuar në Islam
Islami i ka lejuar myslimanit të caktojë një datë të caktuar për të përkujtuar ditën e 40-të pas vdekjes në Islam. Për sa kohë që nuk përzihen besime apo kultura të tjera që bien ndesh me parimin e Islamit.
-
Pendimi për gjynahet
Përkujtimi duhet shfrytëzuar gjithashtu si rast për t’u penduar për gjynahet.
Pra, të gjitha këto tetë pika janë kuptimet e ditës së 40-të pas ceremonisë islame të zisë në Islam. Në fakt, çdo mysliman i mirë do ta kujtojë gjithmonë vdekjen dhe do të bëjë shumë vepra të mira, që rruga e tij drejt ahiretit të jetë e mirë dhe e lehtë.
Zübeyir Sahbaz
Drejtor
Kontaktoni me mua079 201 45 85
