Djegia e trupit në Islam:
Djegia e trupit në Islam konsiderohet «haram», pra një praktikë e papastër. Myslimanëve u ndalohet të marrin pjesë në djegie në çfarëdo mënyre, përfshirë të qenit dëshmitar i ngjarjes apo edhe shprehjen e pëlqimit për të.
Në Islam ritet e varrimit janë të përcaktuara nga ligji hyjnor. Varrosja e të vdekurve është metoda e caktuar. Besimi islam thotë se vetëm Allahu e di se çfarë është e mirë apo e keqe për ne, dhe se trupi duhet trajtuar me respektin më të madh si në jetë ashtu edhe në vdekje. Djegia e trupit në Islam konsiderohet një formë gjymtimi e ndaluar nga Allahu.
Ekziston gjithashtu një radhë e caktuar veprimesh që duhet të ndjekin ritet e varrimit: larja, mbulimi i trupit me pëlhura ose me qefin, pritja e miqve dhe e familjes. Më pas vjen tubimi i bashkësisë myslimane për t’u lutur për falje. Pastaj trupi përgatitet për varrim. Këto praktika nuk përshtaten me djegien e trupit në Islam.
Disa nga mësimet që e përjashtojnë djegien e trupit në Islam janë:
Bindjet për trupin:
Myslimanët besojnë se të vdekurit duhet trajtuar me të njëjtin respekt si të gjallët, një bindje që buron nga mësimi i Profetit se thyerja e një kocke të njeriut pas vdekjes është njësoj si thyerja e saj sa është gjallë.
Bindjet për zinë:
Myslimanët besojnë se pamja e trupit të një të ndjeri është një kujtesë e rëndësishme se vdekja i prek të gjithë, por për besimtarët ajo nuk është për t’u frikësuar. Myslimanët kanë gjithashtu detyrim fetar të falin «xhenazen» – namazin – për të ndjerët, si gjatë përgatitjes ashtu edhe menjëherë pas varrimit.
Besimi në ringjallje:
Myslimanët besojnë në ringjalljen e trupit fizik. Kurani mëson se trupi shpërbëhet ngadalë, me përjashtim të bishtit të kurrizit. Besohet se në çastin e ringjalljes Allahu do ta ringjallë trupin prej bishtit të kurrizit. Mendohet se djegia e pengon ringjalljen duke shkatërruar bishtin e kurrizit bashkë me pjesën tjetër të trupit. Prandaj djegia e trupit në Islam është e ndaluar.
Çfarë thotë Zoti për djegien?
Megjithatë besohet gjithashtu se Allahu mund ta bëjë përsëri të plotë trupin e djegur për ringjallje, pavarësisht nëse kanë mbetur mbetje fizike apo jo. Pra, nëse një person digjet, kjo nuk e pengon domosdoshmërisht të hyjë në Xhenet ose në Xhehenem.
Ajo që nuk duhet harruar këtu është se personin e ndjerë duhet ta trajtojmë me dhembshuri të skajshme, ashtu siç do të trajtonim një person të gjallë.
Edhe nëse një mysliman thotë para vdekjes: «Mos më vini në varr, më digjni», ky amanet nuk pranohet. Djegia e trupit është e lejuar me ligj në Zvicër.
A shkon në Xhenet ai që digjet?
Ndryshe nga judaizmi apo krishterimi, sheriati islam lë pak hapësirë për mendime të ndryshme lidhur me lejueshmërinë e djegies së trupit në Islam. I vetmi përjashtim nga ndalimi i djegies ekziston në rast epidemish, kur rreziku i përhapjes është i vërtetuar dhe është marrë leja e autoriteteve myslimane.
Çfarë urdhëroi Profeti?
Profeti Muhamed (paqja qoftë mbi të) urdhëroi që të vdekurit të lahen, të mbështillen, të falet namazi për ta dhe të varrosen në varr. I ndjeri vendosej në varr, vendoseshin dërrasa ose baltë, hidhej dhé mbi to, sipërfaqja nuk ishte e sheshtë por paksa e harkuar dhe e gropuar lehtë në mes, rreth saj rregulloheshin gurë, te koka vendosej një shenjë për ta identifikuar të ndjerin, dhe Kurani lexohej gjatë varrimit. Vizita e varrit herë pas here është e dobishme si për të vdekurit ashtu edhe për të afërmit e tyre. Ai tha se thyerja e kockave të të vdekurit i dhemb atij si t’i thyheshin sa ishte gjallë, dhe se kjo është mëkat. Ai vetë i varrosi të vdekurit e tij në këtë mënyrë dhe kështu u varros edhe vetë. Prandaj në vend të djegies së trupit në Islam është urdhëruar varrosja e të vdekurve.
Zübeyir Sahbaz
Drejtor
Kontaktoni me mua079 201 45 85